Wernisaż wystawy fotografii Anny Brzozowskiej pt. „Gdy Suwałki grają bluesa…” odbył się w piątek (10.07) w Galeria Sztuki Współczesnej przy ul. Noniewicza.
Nie tylko na plenerowych koncertach można zobaczyć, jak wygląda to święto bluesowej muzyki. Suwałki Blues Festival został bowiem uwieczniony również oczami fotografa. W Galeria Sztuki Współczesnej przy ulicy Noniewicza w Suwałkach można oglądać obecnie wystawę fotografii Anny Brzozowskiej pod tytułem. „Gdy Suwałki grają bluesa…”. To doskonały moment, aby zanurzyć się w artystycznej atmosferze, podziwiać piękne wizualizacje i zobaczyć, jak muzyka i sztuka łączą się, tworząc niezapomniany klimat tego wydarzenia przez niezapomniane grafiki festiwalowe, które można zobaczyć na koszulkach festiwalowych i innych gadżetach towarzyszących wszystkim edycjom festiwalu.
O wystawie
W sercu Suwałk, w mieście, które co roku na kilka lipcowych dni zamienia się w pulsującą stolicę bluesa, powstaje opowieść zapisana w kadrach. „Gdy Suwałki grają bluesa ... ” staje się czymś więcej niż wystawą koncertowych fotografii. To opowieść o czasie zapisanym w dźwięku i świetle - o artystach, którzy przywożą do Suwałk własne odmiany bluesa, oraz o fotografii, która potrafi zatrzymać moment, w którym muzyka, choć z natury ulotna, pozostaje z nami na dłużej. Blues w swoich licznych odsłonach - od surowego, niemal ascetycznego brzmienia gitary po rozlewne, soulowe frazy - staje się bohaterem równorzędnym z człowiekiem.W przeciwieństwie do „Twórców” - te prace są spontaniczne, są dziełem jednej chwili, jednego spotkania, jednego pomysłu.
Anna Brzozowska
Muzyka była z nią od zawsze - najpierw jako tło codzienności, później jako przestrzeń emocji, spotkań i inspiracji. Z czasem pojawiła się jednak potrzeba doświadczania świata wszystkimi zmysłami oraz zatrzymywania ulotnych chwil w obrazie. Tak fotografia stała się dla niej naturalnym językiem opowiadania o rzeczywistości. Podróżuje, fotografuje i eksploruje różne kultury oraz religie. Szczególne miejsce w jej sercu zajmuje Azja - jej intensywność barw, zapachów i symboli. Najbliższy pozostaje jej reportaż społeczny, ponieważ w centrum jej fotografii zawsze znajduje się człowiek i świat, który wciąż potrafi zachwycać. Ta wrażliwość przenika również do jej fotografii: w sposobie patrzenia, cierpliwości wobec momentu oraz umiejętności dostrzegania tego, co subtelne i pozornie zwyczajne. Z potrzeby takiego uważnego patrzenia narodził się także wieloletni fotograficzny zapis kolejnych edycji Suwałki Blues Festival.
